तिमी प्रकृतिसित तत्रेर उसको गुणगान गाँउछौ

तिमी प्रकृतिलाई पुजेर आरधाना गछौ

किन उसलाई तह लगाएर नियमित नवनाउने ?

तिमी प्रकृतिसित तत्रेर उसको गुणगान गाँउछौ

किन उसलाई नियन्त्रण गरेर प्रयोग नगर्ने ?

तिमी यामहरु वा मौसमलाई पूजा गरेर पर्खन्छौ

किन याम वा मौसम अनुसार काम गरेर सजग नहुने ?

तिमी तत्वहरुमाथि भर परेर छक्क पर्छौ

किन आफ्नो सक्रियताबाट तिनीहरुको रुप नफेर्ने ?

तिमी एउटा तत्वबाट अर्को कसरी भनी गम्छौ

किन तिनीहरुलाई खेर नजाने उपाया नगर्ने ?

तिमी वस्तुहरुको अनर्थमा कारक खोज्छौ

किन ती तत्वहरुको प्रयोग गरेर आनन्द नलिने ?

त्यसैले म भन्छु मानिसको अवहेलना गरेर प्रकतिको अन्दाज गर्नु, सृष्टिको आधारभुत पक्ष नवुझ्नु हो । (हर्क गुरुङको अनुवाद, इसापूर्व चौथो शतान्दीका चिनीयाँ ताव दार्शनिक सुयन जूको भनाइ)